GAR DA GİDİYOR BİR HAMLEDE

19.06.2018 Milliyet - Ankara Gazetesi

1960’ların başı... Mesai 4 buçukta başlıyor. İki simitçi bindiği için Sincan’dan mesaiye yetişiyor gişeci. Zorunlu değil ama görev aşkı, müdür Mehmet Ertugay da geliyor o saatte. Gar’a yetişiyorlar iki simitçi binebilsin diye.

Remzi Karagöz anlatıyor

Ekim 2014’deki söyleşimizde Remzi Karagöz, “..Banliyö ile gelirdik. Banliyö, buharlı trendi o zaman. Sincan’dan, 45 dakikada gelirdi. Çok arıza yapardı. Sincan’dan gelmek için başka çare yoktu, yola çıkıp kamyon bekleyeceksiniz yoksa. Ama o 2 kişi için nasıl geldiğimizi bilseniz; bazen sabah 3 buçuk gibi Sincan’dan kum kamyonları, ne bulursak gelmeye çalışırdık. O da gelir mi gelmez mi belli olmazki. 1 yıl böyleydi, 1 yıl sonra nöbetçi için yatakhanede yer ayırtılmaya başlandı. Bir de eve dönüşü var tabii..” diye anlatmıştı genç gişeciliğini. Demiryolcuların hizmet sorumluluğu bir başka.

Demiryolu lojmanları

Bir kültür oluşturulmuştu

Gar yanındaki lojmana taşındığında, güzel bir çevrede, güzel insanlar arasına gelmiş oldu. “İşimiz nedeniyle sosyal etkinlik mümkün olmuyordu. Ama akşamları ya bahçelerde ya da kışın evlerde, en alt kademeden en üste, beraber olurduk” diyordu Karagöz. Ast-üst ilişkisinden çok bu beraberlik besliyordu özverili çalışmayı. Bugün çoğu yaşatılan bir kültür oluşturmuştu demiryolcular.

Direksiyon Binası da var

1892’de yapılan, Cumhuriyet’in kuruluşuna şahitlik etmiş Direksiyon Binası da bu yerleşke içinde. 27 arlık 1919’da Mustafa Kemal ve arkadaşlarının konakladığı ve karargah yaptığı bina.

Direksiyon Binası

1920-1922 arası Milli Mücadele karargahlarından..

Kurtuluş Savaşı’nın harekat planlarının hazırlandığı..

21 Ekim 1921’de Fransa ile yapılan Ankara Antlaşması’nın imzalandığı..

23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kurulmasının, 23 Nisan’ın Milli Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanma kararının alındığı..

Ulu önderin "Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir" sözünü dillendirdiği binadır Direksiyon Binası.

24 Aralık 1964’te, içinde Mustafa Kemal’in tıraş takımları gibi özel eşyalarının da olduğu müzeye dönüştürülerek dinlenmeye alınmıştı.

Tarihi binaları, lojmanları, kreşleri, yeşil alanları ve Direksiyon Binası’yla 49 bin 367 metrekarelik bu yerleşke, bir firmaya verildi.

Bitince ne olacak?

Alan, mimari, mekan, duygu hafızamız kadar demiryolcuların oluşturduğu kültürün de ortasına indirilen balyoz darbesi bir karar. Sersemletici değil, öldürücü bir darbe.

Cumhuriyet’in başkenti, birer birer eserlerinden edilerek, daha ne kadar rant arazisi muamelesi görecek acaba?

Peki hepsi bitince ne olacak?

Not: Başkent Dayanışması, Ankara Garı’na sahip çıkmak için bugün 12.30’da buluşmaya davet ediyor Ankaralılar’ı.

Dayanışma ile vefa, Demiryolları Emeklileri Derneği'nde devam ediyor -Ekim 2014-

SICAK ANKAPARK KESTANESİ İKİLEMİ

15.05.2018 Milliyet - Ankara Gazetesi

Soğuyacak gibi değil, tutanın elini yakıyor sıcak kestane. Daha da çok yakacak. Tartışması, iddiaları, dedikoduları durulmuyor. Dönüyor dolaşıyor garabet, bir yerinden gözümüze giriyor. Yapılaşma ve yayılma biçimiyle Atatürk Orman Çiftliği’ne, maliyetiyle başkente ayrı zarar olan Ankapark’la hukuk çiğnemenin de memleketteki en büyük abidelerinden birine sahip olmuş olduk.

5659 Sayılı Atatürk Orman Çiftliği Kuruluş Kanunu, 2006 yılında 5524 Sayılı Kanun’la değiştirilmiş, imar planları ve bu planlara uygun hizmetler, Ankara Büyükşehir Belediyesi’ne verilmişti. 10 Ağustos 2011’di ilk niyeti beyan etme tarihimiz. ‘Çiftlikle Vedalaşın’ demiştik.

Bulvarla başladı

Ankara Bulvarı ile fitil ateşlenmiş, Mustafa Kemal Atatürk’ün koşullu bağışladığı Çiftlik arazisi, emanet edilen kurumlarca mülk sahibiymiş gibi elden ele dolaşmaya başlanmıştı.

Başlamadan önce 2 yıl boyunca sadece Çiftlik’le ilgili 16 yazımızda, “Yapmayın” demeye çalıştık. Yapımına başlanan Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nin gölgesine sığınarak, oldu bittiyle 2013’te Ankapark’ın inşaatı başlatıldı.

Dava açıldı, Mart 2014’te Ankara 5.İdare Mahkemesi, yapılmak istenen tüm değişiklik ve uygulamaları oybirliğiyle durdurma kararı aldı. Danıştay 6.Dairesi de bilirkişi raporları gelene kadar yürütmeyi durdurmayı onayladı.

“Otomatik çözülür”

O zamanki Belediye Başkanımız Melih Gökçek, “Bana köprüleri, alt-üst geçitleri yaptırmıyorlardı, ben, bugüne kadar hepsini yaptım. Onları nasıl yaptıysam bunu da öyle yaparım. İlla ki yaparım. Yasalara uygun hale getirir, yaparım “ demiş, eklemişti: ”500 milyon (trilyon) harcandı Ankapark’a, bu paradan vazgeçemeyiz. Bir kanun çıkarılır, iş otomatik çözülmüş olur. 3 tane bilirkişinin keyfi için iş yarım mı kalacak?”

Vasiyet insan hakkıyken

Demek hukuku çiğniyor, bir kanunla ‘otomatik’ yasal hale getirebiliyorduk. Belediye Başkanımız, ülkenin başkentinin idare biçimini, herkesin anlayabileceği sadelikte böyle anlatmıştı. Yalnız ‘vasiyet’, bir insan hakkı olması nedeniyle Anayasa’nın da üzerindedir, bir de onu, en temel hakkı çiğnemiş oluyorduk asıl. Mustafa Kemal’in vasiyeti bile olsa, çiğnedik geçti işte.

Mustafa Tuna Ankapark'ta

28 Ekim 2017’de Gökçek istifa etti, 6 Kasım’da Sincan Belediye Başkanı Mustafa Tuna görevi devraldı. Yeni başkan, sıcak kestane havuzunda buldu kendini. En sıcağı da Ankapark projesiydi. Projeyi onaylamadığı belliydi ama “Bu kadar para harcanmış, sokağa mı atalım o kadar parayı?” minvalinde sözlerle gönülsüz sahiplenmek zorunda kaldı Ankapark’ı. Yaklaşık 2 milyardı(katrilyon) harcanan para.

Başkentin dinozorları eksik olmayacak!

Kavurarak yapıştı

Dün Meclis’te görüşülen torba yasa tasarısında, Ankapark’ın belediyeye tahsis süresinin 29 yıla çıkarılması da vardı. 2 yıl önce Varlık Fonu ile ilgili kanun tasarısının 10.Maddesi içine saklanan bu talebe karşı çıkmış, gizlilik ve eski başkanın yeni yapılaşmalar içeren sözlerinden tedirgin olmuştuk. 2 yıl sonra yeni Başkan’la aynı ikilemin içinde bulduk kendimizi; atsan atılmaz, satsan satamıyoruz haline ne diyeceğimizi bilemiyorduk.

Kanunla kanunsuzluğu ‘otomatik çözmek’, Ankapark kadar büyük bir garabetti başkent idaresine bırakılan. Sıcak kestane, kavurarak yapışmıştı Ankara’nın avucuna.

“ANADOLU’NUN GELECEĞİ ANKARA’YA BAĞLI”

03.04.2018 Milliyet - Ankara Gazetesi

Geçen hafta Perşembe günü İlber Ortaylı hoca Ankara’daydı. Etimesgut’ta konuştu. “Anadolu'nun zenginliği ve geleceği, Ankara ve civarındaki şehirlerin yapısının korunmasına bağlı” dedi. Ankara’yla ilgili çok önemli şeyler söyledi ama konuşmasını sadece bu cümlesini açıklamaya ayırsa değerdi. Biz çok söyledik, çok izah etmeye çalıştık da Ankara’nın hem coğrafi hem ülke açısından alelade bir şehir olmadığını İlber hoca açıklasa, dinleyeni daha çok olurdu nitekim.

Etimesgut Belediyesi’nin düzenlediği ‘Tarihte Etimesgut' konulu sempozyumda konuşan İlber hoca, bu önemi farklı vurgularla da destekledi. Roma ve Bizans İmparatorlukları için önemini, bırakılan tarihi eserlerden anlamamız gerektiğini söylüyor, “Bu eserleri kurtarıp, çevresini temizlemeliyiz” diyordu.

Tesadüfi başkent değil

“..Osmanlı vilayetleri içinde en önemlilerindendir..” diyordu ki bu önemi Osmanlı’nın kavrayamadığı kanaatindeyiz. Kavranmış olsa 2 bin yıl önce kimine göre 100, kimine göre 200 bin kişilik şehir, 27 Aralık 1919’da Mustafa Kemal ve arkadaşlarını 30 bin kişilik bir nüfusla karşılamazdı.

Köklü tarihi geçmişini anımsatarak “Buranın başkent olması, tesadüfü değildir” diyordu hoca. Coğrafi konumu ve tarihi birikiminin hakkını, neredeyse 2 bin yıl sonra Mustafa Kemal vermişti Ankara’ya. Bugün daha iyi anlaşılan önemi vermiş ve onu başkent yapmıştı.

Yukarıda hocamızdan alıntıladığımız o ilk cümle Ankara ve çevresinin sırrını barındırıyor. ‘Başkent Ankara Dergisi’nin ilk sayısı için kaleme aldığımız ‘Şehirliğinden De Edilirken’ başlıklı yazımızda, “Dünyanın ümüğü Anadolu, Anadolu’nun ümüğü Ankara’dır” demiştik. Anadolu’yu tutan dünya siyasetinde söz sahibi olur, Ankara’yı tutan Anadolu’yu tutar. İlber hoca, keşke sadece o cümleye ayırsaymış konuşmasını.

Betona asfalta tapıyoruz!

“..Ankara Kalesi'nin etrafı temizlenmelidir. 1957'lerdeki saçma sapan imar hareketlerinin kalıntıları silinmelidir..” de dedi hocamız. O imar hareketini, daha kötüleri izledi sonra. Kötü şehirleşme kanser gibi yayıldı, siması tanınmaz hale geldi başkentin. Bizim gibi, “Bari Kale’yi, Hacıbayram höyüğünü kurtarın” demeye getirmiş. Oysa biz, Cebeci, Samanpazarı, Hacıbayram ve Roma Hamamı arasındaki Ankara’yı, ‘yenileyerek’ yok etmekle meşgulüz şu sıralar.

Atatürk Orman Çiftliği (AOÇ) arazisi için de "..Yeşil alan olarak bu hatıranın korunması gerekir..” demiş. Korumak için yeşil bilinci ve hatıraya vefa duygusu taşımak gerekir. Her boşluğu beton ve asfalta boğuyor, tapıyoruz adeta.

Söz de tesadüfi değil

Ankara Atatürk Lisesi ve Ankara Üniversitesi mezunu İlber hoca, gelmişken sadece başlıkları koyup gitti. Bizim tepe tepe hor kullandığımız, başkentliğini umursamadığımız şehrin sadece başkent olmadığını, başkentliği her türlü hak ettiğini ifade etmeye çalışmış özetle. “Anadolu'nun zenginliği ve geleceği, Ankara ve civarındaki şehirlerin yapısının korunmasına bağlı” cümlesi de Ankara’nın başkentliği gibi tesadüfi bir söz değil.