mehmetçik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mehmetçik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Eylül 2014 Pazartesi

ZAFERLERİN İZLERİ SOLMADAN



30.08.2014 Milliyet-Ankara Gazetesi

Afyon-İzmir arası kuş uçuşu 400, araziden giderseniz 560 kilometre. 10 günde koşabilir misiniz bu mesafeyi.. Mehmetçik koştu ama!

Neredeyse tam 1 yıl önce Haymana’da başarılı olamamış, Polatlı Duatepe’de, ülkenin içine doğru ilerleyen Yunan Ordusu durdurulmuştu. Yunan Ordusu’yla beraber 250 yıllık gerileyişimize de son verildi. 13 Eylül 1921, bir ülkenin ve milletin olduğu kadar dünya tarihinde de bir dönüm noktası oldu. Sakarya Meydan Savaşı, Çanakkale Savaşı’ndan sonra zaferin 2’inci perdesiydi. Geriye 3’üncü ve son perde kalmıştı. 

10 gün koştular

26 Ağustos 1922 sabahı tan ağarmadan topçu atışları başladı. 5 bin süvari, 192 bin piyade askerimiz harekete geçti. Süper devletlerin desteğiyle tam donanımlı bir Yunan ordusuna karşı son perdeyi açtılar.
Yaklaşık 20 gün sürdü 3’üncü perde; 9 Eylül 1922 sabahı İzmir’e girdi ordumuz. Koşarak 10 günde İzmir’e kovalamış, 18 Eylül 1922’de son Yunan askerini Erdek’ten memleketine yolcu etmişti Mehmetçik. Hangi azim ve inançla 10 gün koşulur, zerre kadar anlamamız mümkün mü acaba bugün? Aksine böyle bir savaşın olmadığını söyleyebilen milletvekilleri dolaşıyor Meclis koridorlarında. 

Kurtuluş ve Zafer Yolu
Yarın 30 Ağustos Zafer Bayramı. Büyük Taarruz’un ve zaferin 92’inci yıldönümü. Ancak biz, ne Çanakkale Savaşı’nın ne Sakarya Meydan Savaşı’nın ne de Büyük Taarruz’un kıymetini bilen bir nesil yetiştiriyoruz. Büyükler kıymetini bilmeyince küçükler ne yapsın, verileni alıyor onlar.

Yaklaşık 3 yıldır Kurtuluş Yolu ve Zafer Yolu projelerinden bahsediyoruz. Sakarya Meydan Savaşı ve Büyük Taarruz’un gerçekleştiği toprakları kapsıyordu. Kurtuluş Yolu; Ankara Garı’nda başlayacak, Alagöz Karargahı, Malıköy’den sonra Polatlı Duatepe ve Kartaltepe’de bitecek bir gezi programı olacaktı. Yeri gelmişken bu güzergaha mutlaka Haymana’yı da eklemek gerektiğini söyleyelim. Zafer Yolu ise bu güzergahı Afyon üzerinden İzmir’e kadar uzatacaktı.

Beceremedik.

Bir gezi hattı düzenlemeyi, çocuklarımıza, yaşayarak tarihimizi anlatmayı, hatırlatmayı beceremedik. Kuru kitap bilgisi ve mat ekranlardan öğrendikleriyle hiç dokunmadıkları bir tarihe sahip çıkmalarını bekliyoruz. Üstelik okudukları, gördükleri de gayet yavan, azmış gibi bir de bıktırıyoruz.

6 yıldır bitmedi
Daha 2 ay olmadı Polatlı-Kartaltepe’de 6 yıldır bitirilemeyen ‘Dur Yolcu Mehmetçik Anıtı’nın düştüğü durumlarını yazmamız. Kaba inşaat halinde bekliyor 6 yıldır. En son kaidesindeki kabartmalar çalınmıştı. Bizim zaten tarihine sahip çıkmak diye bir derdimiz yok galiba. Cümleten hepimize yuh olsun! İlgilenmeyen kurumlara ve yetkililere de yazıklar olsun. 

Adamlar kaybettiği savaştan bile kendine özel günler çıkarırken biz, birer birer zaferlerimizin izleri solarken izliyor, hatta kalanı da bizzat kendi ellerimizle siliyoruz.

7 Temmuz 2014 Pazartesi

BU ANIT DURDURAMAZ



 04.07.2014 Milliyet-Ankara Gazetesi

93 yıl geçti üzerinden. Osmanlı’nın 250 yıldır gerileyen sınırlarına burada, Polatlı Duatepe’de “Dur” dendi. Başka ülkede olsa böyle tarihi değeri olan bir yerde, ucu bulutlara değen anıtlar yükselirdi. Müzeler yapılır, kitapçıklar, çıkarmalar basılır, anı kalacak hediyelikler tasarlanır, gözünü çıkarırlardı adamın tanıtmak için. Kendi milleti akın akın ziyaret eder, onları gören turistler de peşlerinden gelirdi.



93 yıldır sahip çıkamıyoruz

87 yıl sonra 2008’de aklımıza gelmiş, başlamışız ama bu tarihi önemi vurgulayacak bir heykele ve yanındaki binaya, 93’üncü yılında da sahip çıkamıyoruz.



100’üncü yılı bekliyoruz herhalde. Değer bilmek için bizim milletin idrak süresi, en az 100 yıldan başlıyor olabilir.



Ama 100 yıl sonra da gazı kaçmış gazoza dönüyor değerler. Tazeliğini, keskinliğini kaybediyor, ne yapılsa yasak savmaya dönüşüyor. O anıtlar 80 yıl önce yapılsa üstelik bir de tarihi eser niteliği kazanacaktı. Ancak tarihe ve atana saygın gevşek olunca kendi yaptığının değerini de biçemiyorsun. Yakıştıramıyorsun yaptığını.



Bitmeyen anıt destanı

2008 yılında, Polatlı’nın Eskişehir çıkışında, geleni karşılayan gideni yolcu eden dev bir Mehmetçik heykeli yapıldı; Dur Yolcu Mehmetçik Anıtı. Duatepe, yolun hemen karşı tarafında, daha yüksektedir. Orada da anıt heykeller var ama  herkesin görebilmesi ve dikkat çekmesi düşünülerek dev Mehmetçik heykeli, hemen yolun kenarındaki Kartaltepe’ye yapıldı. Yanına da Sakarya Meydan Savaşı’nın anlatılacağı panoramik müze inşaatı başlamıştı.



Başladığımız işi, bitiremedik. 6 ayda gökdelenler dikilebilen inşaat çağında, 6 yıldır bir heykeli ve küçücük bir müzeyi bitiremedik. Mehmetçik heykelinin kaidesi ve müze, kaba inşaat halinde bekliyor. Doğrusu “Dökülüyor” da dilimiz varmıyor söylemeye. Heykelin kaidesinde savaşı anlatan kabartmalar vardı, onlar da kaybolmamış mı! Tamam mı manzara?



Daha değil, şunu da hatırlatalım tamam olsun:

Devletin, kaderini değiştiren bu tepeleri taçlandıracak anıtlara ayıracak parası yoktu, onu da gidip, özel bir şirketten sağlamış mıydı? İşte tamam oldu manzara! Değerbilirliğimiz, hıçkıra hıçkıra ağlatır insanı!



İlerleyen dedelerimizmiş
Duatepe ve Kartaltepe bölgesi, 13 Eylül 1921’de Sakarya Meydan Savaşı’nda, düşmanı ve gerilemeyi durdurduğumuz yer. Buradan sonra İzmir’e, sonra da yeni devlet için hep ileri yürüdük. Ancak yürüyen dedelerimizmiş, biz, istikrar timsali çok şükür, onların bıraktığı yerde duruyoruz. Arkasında bu kafayla haşmetli koca Mehmetçik, istese de kimseyi durduramaz, yakıştırılana üzülüyoruz.